ΒΡΑΒΕΥΣΗ "ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ"!

Μια ανελπιστη χαρα με περιμενε σημερα το πρωϊ!

Επιτελους το blog μου,

ο προσωπικος μου ιστοχωρος παρουσιαστηκε και καταχωρηθηκε μεσα στα καλυτερα blogs στην κατηγορια της ποιησης!

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΠΟΛΥ ΘΕΡΜΑ ΠΟΥ ΜΕ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ Σ'ΑΥΤΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ-ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ!

Δεν εχω λογια πραγματικα...

Καλη συνεχεια σε ολους σας κ καλη σας μερα!

Λιακος-(Danaos)

http://www.nerokota.com/2011/06/blog-k.html

Στον δρομο για το δασος της μεγαλης φυγης...

Στον δρομο για το δασος της μεγαλης φυγης,

στην Μανα φυση που καλει κοντα της καθε πλασμα καλο ή κακο...

Τρεχω μοναχος πλαϊ στο φως της πανσεληνου,κι ευλογω καθε μου ανασα,

καθε μου θυμηση που θελω να καψω στην φλογα της!

Το χωμα στα ποδια μου,ραγιζει...

Σπαει σε κομματια κι αγγιζει τον πυρηνα της γης...

Με καλει!

Με προσταζει ν'αναγεννηθω,

να γινω ενα μαζι του!

Σπορος φλεγομενος,

απο σπορο που καει καθε μιερη σαρκα,

καθε βρωμερο κουφαρι...

Καθε σκουληκι που ερπεται κατω απ'τα ποδια μου!

Καρπος μου η φωτια,

σοδεια μου οι φλογες που κρυβουν του νου τη ζωη...

Το νευρο...

Το τσαγανο...

Την μπεσα...

Το θρασσος και το θαρρος για την ιδια του την ζωη...

Μα κρυβει και μισος...

Φθονο και ερεβος για καθε εμποδιο που θα σταθει μπροστα του...

(ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ...ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΤΡΕΛΟΣ ΚΑΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ...)

ΣΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ,

Ο ΛΥΚΟΣ,

ΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΜΟΝΟΣ...

Ταξιδεψε στον δικο μου μαγικο κοσμο...

Εκει που ο λυκος ζει περηφανος κ οχι κρυμμενος πισω απο ισκιους που τρωνε την σαρκα του αργα κ βασανιστικα...

Εκει θα βρεις κ εμενα...

Εναν λυκο που ποτε σου δεν αφησες να γλυψει τις πληγες σου...

King Crimson - Epitaph

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

King Crimson - Epitaph

" Ο τοίχος .....στον οποίο οι προφήτες γράψανε ......ραγίζει στις ραφές .......πάνω στου θανάτου τα όργανα .......ηλιαχτίδες φωτεινά λάμπουν ......όταν ο καθένας μας .......σπαράζει .....με εφιάλτες και όνειρα ........κανείς δεν θα βάλει δάφνινο στεφάνι ........καθώς η σιωπή έρχεται να πνίξει τις κραυγές ....."

" Η σύγχυση ......θα είναι ο επιτάφιος μου ........καθώς σέρνομαι σ΄ένα ραγισμένο ......θρυμματισμένο μονοπάτι .......αν τα καταφέρουμε .......μπορούμε ......γελώντας .......να υποχωρήσουμε ......αλλά φοβάμαι .....πως αύριο θα κλαίω ........ναι ......φοβάμαι πως αύριο θα κλαίω .......ναι ......αύριο θα σπαράζω ......."

" Ανάμεσα στις σιδερένιες πύλες της μοίρας ......οι σπόροι του χρόνου ......σπάρθηκαν .....και ποτίζονται απ ΄ τα έργα .......αυτών που "ξέρουν" .....και γνώριμοι είναι ......η γνώση ......θανάσιμος φίλος είναι .....όταν κανείς δεν θέτει τους βασικούς κανόνες .......η μοίρα της ανθρωπότητας ......βλέπω στα χέρια ηλιθίων ....να έχει αφεθεί ......"

" Ο τοίχος .....στον οποίο οι προφήτες γράψανε ......ραγίζει στις ραφές .......πάνω στου θανάτου τα όργανα .......ηλιαχτίδες φωτεινά λάμπουν ......όταν ο καθένας μας .......σπαράζει .....με εφιάλτες και όνειρα ........κανείς δεν θα βάλει δάφνινο στεφάνι ........καθώς η σιωπή έρχεται να πνίξει τις κραυγές ....."

" Η σύγχυση ......θα είναι ο επιτάφιος μου ........καθώς σέρνομαι σ΄ένα ραγισμένο ......θρυμματισμένο μονοπάτι .......αν τα καταφέρουμε .......μπορούμε ......γελώντας .......να υποχωρήσουμε ......αλλά φοβάμαι .....πως αύριο θα κλαίω ........ναι ......φοβάμαι πως αύριο θα κλαίω .......ναι ......αύριο θα σπαράζω ......."