H τέχνη του ποιητή...

Η τέχνη να φωνάζεις μιλώντας σιωπηλά

να χαμογελάς χωρίς να πληγώνεις

να αποχωρείς με θάρρος και όχι δειλά

να αναστενάζεις χωρίς να θυμώνεις

να αγκαλιάζεις ανοίγοντας τα φτερά σου

να πετάς μαζί με την αύρα του αέρα

να αγαπάς τα λάθη σαν να 'ναι παιδιά σου

να γράφεις τον πόνο σου νύχτα ή μέρα

Η τέχνη του να είσαι χωρίς να υπάρχεις

να βρίσκεις χωρίς να ψάχνεις

να προσφέρεις αγάπη χωρίς να ζητάς

να χύνεις το δάκρυ χωρίς να πονάς

Eίναι η πένα του ποιητή,

η τέχνη του επιζώ μέσα από ιδρωμένα βιβλία,

το άγγιγμα ψυχής σαν ανεξίτηλη γραφή,

οι αναμνήσεις όταν περνούν στην ιστορία

Τέχνη είναι,

η πείνα του θέλω και όχι του πρέπει

η δίψα του πράττω και όχι του αντέχει...

Περί Αγγέλων...

Η ιστορία που ακολουθεί δεν ξέρω αν είναι πραγματική ή φανταστική.

Την παραθέτω όπως την θυμάμαι, ελπίζω να την αποδώσω όσο καλύτερα γίνεται..

Πρόκειται για την ιστορία ενός ανθρώπου που πέθανε και πήγε στον παράδεισο.
Απ' έξω βρισκόταν ο Αγγελός του για να τον συνοδέψει.
Κρατούσε έναν τόμο και του τον έδωσε.

-Αυτή είναι όλη σου η ζωή, του είπε.

Άνοιξε τον τόμο και άρχιζε να θυμάται, να γελάει, να δακρύζει.

-Μα άγγελε, τι είναι όλα αυτά τα βήματα δίπλα σε εμένα.

-Αυτά είναι τα βηματά μου, ήμουν δίπλα σου σε κάθε σου βήμα.

Προς μεγάλη του έκπληξη στις πιο μεγάλες δυσκολίες του, τα βήματα απεικόνιζαν μόνο ένα ζευγάρι.

-Μα, άγγελέ μου. Στα πιο δύσκολα σημεία της ζωής μου, εκεί που σε είχα πραγματικά ανάγκη, με εγκατέλειψες, αναρρωτήθηκε ο άνθρωπος.

Τότε ο Άγγελος του έδειξε το βάθος των βημάτων.

-Τότε, στις πιο δύσκολες στιγμές σου, σε είχα στην αγκαλιά μου...

Crash

Τα βλέφαρα σκοτεινιάζουν στην άκρη της σκέψης

Είναι το βάρος από την ενοχή του αδιέξοδου

Η πίεση στους κροτάφους της λογικής

Λογοδοτείς στην εσωτερική φωνή που καλεί για βοήθεια

Δύο οι επιλογές και δύο οι λύσεις

Μία να την πνίξεις και μια να της απλώσεις χείρα.

Με ποιους όρους με αγάπησες;

Τι πόθησες πιο πολύ απ' την ζωή μου;

Ποιον καθρέφτη σου έσπασες πάνω μου;

Διανέμεται ανδρείκελο ασφαλείας, ξεσπάστε πάνω του.

Κουφάρι ανοχής να τραγουδά τον καημό σας

Ηδονική αναπαράσταση γυναικείου κορμιού

Αυτόχειρες συνείδησης μετατράπηκαν σε ψυχές

Ψιθύρισαν παραμύθια για πίστη και ελπίδα.

Το ψέμα ήταν απλά χρηστικό - Αλήθεια μου μ' ακούς;

Ενστικτα…

Ενστικτα…

Ενστικτα σε πληρη επαγρυπνηση!

Καπου εκει μεσα σε θυμαμε,

καπου εδώ μεσα σε ξεχνω…

Ησουν πολύ σημαντικη για μενα,

πολύ σημαντικη.

Μεχρι που εμπλεξες με το σκοταδι…

Μεχρι που εγινες ενα με αυτο!

Σκοταδι…

Ερεβος…

Και ξαφνου...

Να γινομαι ένα με το σκοτος,

να γινομαι ένα με το φως!

Ανοιγω τα μαυρα μου φτερα και μ’αγκαλιαζω…

Καιγομαι!

Καιγομαι και λυτρωνομαι μεσα από φωνες,

μεσα απ’τις οξινες σκουριες σου.

Λικνιζομαι,

ψαχνομαι,

αυνανιζομαι…

Γινομαι ένα με σενα αλλα ταυτοχρονα γινομαι ενα και χωρις εσενα!

Προχωραω,βαδιζω,σε βλεπω πλαϊ μου και σε καιω μεσα σε χαμενα φιλια.

Μεσα σε φιλια που δεν πεταξαν ποτε…

Και το τεντωμενο σχοινι να οριζεται εμπρος μου!

Μια ζωη κρατω τις λαθος ισορροπιες για σωστες

διχως να σκεφτομαι…

…

Ξερεις τι σκεφτομαι;

…ΕΣΕΝΑ…

Ξερεις που βυθιζομαι περισσοτερο απο ποτε;

Μεσα στις σκεψεις σου,

μεσα στους φοβους σου,

μεσα στο κάθε τι που μπορει να’σαι εσυ η ιδια!

Σ’αγαπ-α-ω ψυχη μου…

Και πιο περα απ’αυτην την σκεψη που μου τρωει τα σωθηκα,υπαρχει το φως…

Φως ανελεητο που ξυπνα τα ματια μου!

Όχι,δεν ειμαι πια «τυφλος»,

οχι πια.

Απλα τωρα βλεπω μεσα απ’τα δικα σου ματια,

τα ματια ενός αγγελου…

Διαφορετικοτητα...

Τελικα δεν ειναι και οτι καλυτερο να ξυπνας ενα ωραιο πρωινο,

να κοιταζεις τον εαυτο σου στον καθρεφτη,
να συνειδητοποιεις οτι εχουν περασει τοσα χρονια απο πανω σου,

κι εσυ παραμενεις ακομα ενα "προβατο"!

Καμμια εξελιξη,καμμια αναπτυξη…

Μια δια βιου στασημοτητα!

Μια ζωη καθολου αυτονομη,

καθολου ανεξαρτητη,

διχως πρωτοβουλια και διχως κανενα ειδος συναισθηματος...

Ενα "προβατο" που περιμενει καρτερικα σε ολη του την ζωη,

εναν προσχεδιασμενο "θανατο" απο τον "βοσκο" που ολα αυτα τα χρονια,

δεν επαψε ουτε στιγμη να το εκμεταλευεται...

Να εκμεταλευεται καθε κομματι του κορμιου του,

μεχρι να ερθει εκεινη η ωρα που θα το "κατασπαραξει" σαν να ηταν βορα σε στοματα θηριων...

Ερμαιο σε αποφασεις αλλων...

Καμμια

δ ι α φ ο ρ ε τ ι κ ο τ η τ α

απ'το υπολοιπο "κοπαδι"...

Κι αν καποιο απο ολα αυτα τα "προβατα" ξεφυγει θελοντας να

ζ η σ ε ι

την δικη του ξεχωριστη ζωη,

τοτε εκεινο,

γινεται αμεσως η κατακραυγη ολων,

λες κι εκανε το χειροτερο εγκλημα!

Μα τι συναιβει για να του αξιζει κατι τετοιο;

Απλα ηταν...

δ ι α φ ο ρ ε τ ι κ ο

σε συγκριση με την υπολοιπη του "φυλη"...

Αυτο ηταν και το μονο του "αμαρτημα"...

"Προβατα ξυπνατε,η σειρα σας ερχεται,

κι εσεις τσομπανακια βρε αϊντε να κουρευεστε,

προβατα ξυπνατε,πιαστε τα υψωματα,

λυκοι θα υπαρχουν,οσο υπαρχουν προβατα..."

Λιακος...