9.6.16

Αλέα: Ο ορεινότερος οικισμός της Αργολίδας...








                   
Αλέα: Ο ορεινότερος οικισμός της Αργολίδας
 ΑΛΕΑ - ΑΡΓΟΛΙΔΑ
 
 Η Αλέα είναι ένα ορεινό χωριό του νομού Αργολίδας, κοντά στη Σκοτεινή και στον Άγιο Νικόλαο και ανήκει στο δήμο Άργους-Μυκηνών. Ο οικισμός με τους λιγοστούς κατοίκους που είναι χτισμένος αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 800 μέτρων στις πλαγιές του όρους Τραχύ ή αλλιώς Καρούμπαλο, αποτελεί έναν από τους ορεινότερους οικισμούς της Αργολίδας.
Το όνομα της Αλέας, που μέχρι το 1928 ονομαζόταν Μπουγιάτι, προέρχεται από την αρχαία ομώνυμη πόλη που ήταν κοντά στο σημερινό χωριό. Η περιοχή δεν έχει ανασκαφεί συστηματικά, παρόλα αυτά διακρίνονται τμήματα των αρχαίων τειχών.
Ο πρώτος οικιστής της ήταν ο Αλεός, γιος του Αφείδαντα και εγγονός του Αρκάδα, χάρη στον οποίο καθιερώθηκε η λατρεία της ιατρικής θεότητας Αλέας Αθηνάς.
Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην Αλέα υπήρχαν τρεις ναοί, της Αρτέμιδος Εφεσίας, της Αθηνάς Αλέας και του Διονύσου στον οποίο υπήρχε και το άγαλμά του. Μάλιστα προς τιμήν του, διεξαγόταν κάθε δυο χρόνια η γιορτή Σκιέρεια κατά την οποία γινόταν και τελετουργική μαστίγωση γυναικών, με διαταγή του μαντείου των Δελφών, που αποσκοπούσε στη γονιμότητα. Στην περιοχή έχουν βρεθεί επίσης νομίσματα της αρχαίας Αλέας με την κεφαλή της Αρτέμιδας ή της Αθηνάς.
Η Αλέα αναφέρεται ως μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας (που είχε ιδρυθεί τον 3ο αιώνα π.Χ. και στην πορεία απέκτησε μεγάλη δύναμη με πολλές πόλεις της Πελοποννήσου), ενώ το 2ο αιώνα μ.Χ. ανήκε στο «Αργολικό συνέδριο».
Εκτός από τη μεγάλη ιστορία της, η Αλέα έχει φυσικές ομορφιές που θα αποζημιώσουν τον επισκέπτη της. Στην πλατεία θα απολαύσει ντόπιους μεζέδες στο μοναδικό γραφικό ταβερνάκι του χωριού και θα δει την εκκλησία της Κοίμησης Θεοτόκου του 17ου αιώνα. Λίγο πιο πάνω βρίσκεται το σχολείο που ήταν δωρεά του Ανδρέα Συγγρού αλλά σήμερα δε λειτουργεί.

15.5.16

Μου 'πανε κάποτε για αγάπη...




Από τον δίσκο "Σημείο Μηδέν" των "Ground Zero" που θα κυκλοφορήσει επίσημα στις 11 Ιουνίου 2016.



Ground Zero feat. Θάνος Ανεστόπουλος - Μη μου γνέψεις



Μου 'πανε κάποτε για αγάπη. 

Μου 'παν για μια σιγουριά που 'κρυβε μέσα της χιλιάδες
και για δαιμόνια που ξοφλάνε το κακό τους
να τα προσέχω γιατί θάναι μυριάδες
και θα με βλέπω που και που στο πρόσωπό τους
να ονειρεύομαι χωρίς καν να ρωτάω
να τάζω μες το τίποτα και να βαστώ ευχές
για αυτούς που δίπλα θα σταθούν να συμπονάω
κι ας μου κερνάνε διπλές τις μαχαιριές
να φοβάμαι αγκαλιές που θα κουμπώνουν τέλεια
γιατί πάνω στο ξεκούμπωμα πονάνε 
να φάω ωμή πραγματικότητα κι αφέλεια
για όσα πρέπει συχνά θα μου κερνάνε
φτηνή παρηγοριά φτηνά τερτίπια και καμώματα
σημείο αναφοράς για τις προσευχές μου
τι κι αν ψεκάζουν μοναξιά εγώ σε ξένα σώματα
γυρεύω χάδια μπας και ξορκίσω τις σκιές μου.


Μου 'πανε κάποτε γι' αγάπη, μα την πήραν πίσω,

και τώρα οι αγάπες σιγοκλαίνε 
ότι στο διάβα τους γοήτευσαν οι λέξεις.
Μου 'κλεισαν πονηρά το μάτι, κι είπα να ζήσω,
με τα ίδια επιχειρήματα 
κι αν θα με δεις πλάι τους να μην μου γνέψεις.
Μου 'κρυψαν όλα μου τα λάθη, να μην πονάω,
και σέρνω δίπλα μου τον πόνο 
να συντροφεύει ότι έχει απομείνει.
Έβγαλα όλο μου το άχτι, μα δεν ξεχνάω,
όποιος δεν έζησε τις νύχτες μου 
δεν θα μπορέσει ποτέ του να με κρίνει.
Μα δεν ξεχνάω.


Μη μου γνέψεις από ουρανό που σκοτεινιάζει 

κάθε φορά που φεύγει μια καρδιά πονεμένη
έχω φωτιά μέσα μου και μου ταιριάζει
να κάνει στάχτη τις στιγμές μου επιμένει
ότι απέμεινε απ' τις τύψεις το ξορκίζω
και μες το γκρίζο τ' ουρανού μου το σκορπάω
έξω απ' την πόρτα αυτού του κόσμου γονατίζω
κανείς δε μένει ποια εκεί να του μιλάω
τις περηφάνιας τώρα έγειρε ο φράχτης
μα πείσμα μου άφθαρτο να ξεπερνώ τα εμπόδια
έγινε ο χρόνος ο ποιο καλός μου ράφτης
να μου στενεύει ασφυκτικά τα περιθώρια
κι είπα να ζήσω μέχρι τη βαθιά μου νιότη
εγώ κι η ευθύνη μου παρέα με τα πάθη
το ξέρω σίγουρα αυτή θα λακίσει πρώτη
οι νύχτες φτιάχτηκαν να δέχονται τα λάθη.