10.12.16

Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων...




Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων



Σαν σήμερα το 1948,τα Ηνωμένα Έθνη υιοθέτησαν μια σειρά οικουμενικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ισχύουν για όλους μας. 

Τιμούμε αυτό το σημαντικό ορόσημο στην προσπάθεια για τη δημιουργία ενός πιο ελεύθερου και ισότιμου κόσμου.

7.12.16

Ακόμα κι ο ίδιος ο..."ΘΕΟΣ"...



Ακόμα κι ο ίδιος ο..."ΘΕΟΣ" αρνήθηκε το δημιούργημα του...
...
Πως θα μπορούσα εγώ ο φτώχος,
να σταθώ αντάξιος απέναντι του...;;;;
...
Ζω σε διαφορετικό κορμί,
σε μια ψυχή που δεν μ'ανήκει...
Και μέσα σε όλα αυτά,
δεν θα'θελα να γίνω εγώ,
το δικό του δεκανίκι... 

5.12.16

The Sound of Silence (Original Version from 1964)...



The Sound of Silence

Hello darkness, my old friend
I’ve come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence

In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
‘Neath the halo of a streetlamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
No one dared
Disturb the sound of silence

“Fools” said I, “You do not know
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach you”
But my words like silent raindrops fell
And echoed in the wells of silence

And the people bowed and prayed
To the neon god they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
And the sign said “The words of the prophets
Are written on subway walls 1
And tenement halls
And whispered in the sounds of silence”


Μετάφραση:

Γεια σου σκότος φίλε μου παλιέ
ήρθα πάλι να μιλήσουμε
για ένα όραμα απεχθές
σπόρο στο όνειρό μου εχθές
Και τ'όραμα
στο μυαλό μου έχει φυτευτεί
και μένει εκεί
ανάμεσα στον ήχο της σιγής

Μόνος σ' εφιάλτες περπατώ
σε λιθόστρωτα στενά γυρνώ
Σε λάμπα κάτω στη γωνιά
στο κρύο γύρισα γιακά
τότε τύφλωσε την ματιά
μια λάμψη νέον στη σκοτεινιά
που 'σκισε την νυχτιά
κι άγγιξε τον ήχο της σιγής

Και στο γυμνό φως να 'χω δει
μυριάδες κόσμο, και πιο πολύ
Κόσμος μιλά χωρίς φωνή
Κόσμος ακού χωρίς ακοή
Γράφουν τραγούδια, που φωνές δεν θα πουν
για δεν τολμούν
να ταράξουν τον ήχο της σιγής

"Βλάκες" είπα "δεν έχετε δει
πως καρκίνος είναι η σιωπή
ακούστε με να σας διδάξω
το χέρι πιάστε να σας βαστάξω"
Λόγια που στάλες έπεσαν βουβές
σε φρεάτια σιγής αντιλαλιές

Και ο κόσμος να τον προσκυνά
Θεό από νέον ευλαβικά
Και η πινακίδα μ' αναλαμπές
σχημάτιζε τις λέξεις αυτές
"Των προφητών είναι τα γραφτά
στο μετρό και στα διαμερίσματα
τα φωχικά
και ψίθυρος στον ήχο της σιγής"