Θα ξανανεβω...

Πανω στο σκοινι...

Θα κρεμαστω στα δυο σπασμενα μου φτερα και θα βαδισω στο κενο.

Σ'εκεινο το απλετο σκοταδι που λυτρωνει της καθε ψυχης την αμαρτια...

Κι εκει ψηλα,

στο τεντωμενο το σχοινι,

θα δωσω την μαχη μου και παλι.

Ξανα και ξανα...

Εγω και οι σκιες μου,

διχως αμυνες...

Διχως οπλα!

Μοναχος,

εγω,

και η καρδια μου...

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΤΑΤΤΟΟ!

Σήμερα "χτύπησα" το πρώτο μου tattoo!

Δεν ξέρω αν σας αρέσει,

εμένα πάντως πάρα πολύ!

Είναι φορές που απλώνεις το χέρι δίπλα σου και σου το κόβουν απ'την ρίζα...

Μισώ την αχαριστία...

Θα ήθελα κάποιος,

δεν ξέρω ποιός,

να ευλογήσει την οργή και τον θυμό που κρύβω μες στα σπλάχνα μου,

και να τα κάνει να "ανθίσουν"...

Πόσες φορές άφησες αισθήματα σε ξένες αγκαλιές;

Πόσες φορές θα το κάνεις πάλι και πάλι;

Ποτέ δεν θα μάθεις...

Θα κάνεις το ίδιο λάθος ξάνα και ξάνα...

Ας λένε πως απ'τα λάθη σου μαθαίνεις και γίνεσαι καλύτερος!

Εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν δημιουργό που παλεύει

(άσκοπα ίσως...)

να τελειοποιήσει ενα πλασματικό δημιούργημα που χρόνια ολόκληρα έψαχνε το ιδάνικο υλικό για να το φέρει εις πέρας...

Κι ακόμα αντέχει...

Κανένας δημιουργός δεν καταστρέφει παλιά του εργα!

Ποιός πατέρας σκοτώνει τα ίδια του τα παιδία;

Σωστή ιεροσυλία!

Απλά τα βλέπει,

τα παρατηρεί,

και συνεχίζει να πορεύεται στο άπειρο της τέχνης του...

Μέχρι να επέλθει η θέωση με το τέλειο!

Με το ιδανικό!

Δημιουργία και δημιουργός ένα κράμα απόκοσμο...

Φώτια κι ατσάλι μαζί!

Η ζωη σου μια πλανη,

ενας φαυλος ατερμων κυκλος,

διχως αρχη κ διχως τελος...

Το δασος της ζωης σου φτωχο κ διψασμενο.

Στα δεντρα οι καρποι,πικροι κ στυφοι.

Κ εσυ εκει...

Βαδιζεις ξανα...

Προχωρας αργα...

Σταθερα...

Χωρις φοβο!

Χωρις δακρυ!

Με ματια θολα...

Με μνημες νεκρες!

Κ ομως...

Εισαι ακομα εκει!

Εισαι εδω μα εισαι κ εκει...

Εισαι θαλασσα στην ερημο τ'ουρανου,

κ γαλαζιο φως μετα απο καταιγιδα...

Εισαι η νυχτα που τικτει την μερα!

Η σεληνη πριν απ'τον ηλιο!

Το σκοτος μες απ'το φως κ το φως μες απ'το σκοτος...

Εισαι πνοη κ απνοια μαζι...

Φλογα κ σταχτες!

Χαρα κ θλιψη...

Εισαι παντου κ πουθενα!

Το ολα απο το τιποτα, κ το τιποτα απο τα παντα!